Niedobór witaminy PP (niacyny, nikotynamidu)

Witamina PP znajduje się w produktach zwierzęcych: w wątrobie, mięsie, w ry­bach, w mleku. Jej niedobór wywołuje pelagrę, która charakteryzuje się zmianami na skórze, w przewodzie pokarmowym i układzie nerwowym. Na skórze występu­je rumień przypominający oparzenie sło­neczne, występuje łuszczenie i przebar­wienie skóry, język staje się ży woczerwony („malinowy”), a brodawki językowe obrzmiewają. Choroba występuje u osób odżywiających się jednostronnie — ryżem, kukurydzą, węglowodanami. Leczenie ustala lekarz.

Niedobór kwasu foliowego

Kwas foliowy występuje w zielonych liś­ciach jarzyn, także w wątrobie. Jest nie­zbędnym czynnikiem w dojrzewaniu krwi­nek czerwonych krwi. Wykazuje działanie lecznicze w niedokrwistościach związa­nych z chorobami przewodu pokarmowe­go, w chorobie trzewnej u dzieci, oraz w zaburzeniach przebiegających ze stol­cami tłuszczowatymi. Zapotrzebowanie dobowe wynosi 1,5 mg podaje się na zlecenie lekarza.

Niedobór witaminy B₁₂ (cyjanokobalaminy)

Witamina ta dostarczana jest do ustroju z produktami pochodzenia zwierzęcego, z mięsem i wątrobą. Jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania komórek szpiku kostnego i komórek nerwowych. Jest aktywnym lekiem w leczeniu niedo­krwistości złośliwej. Stosowana u dzieci daje poprawę w niedokrwistościach nie-dobarwliwych

Niedobór witaminy B₆ (pirydoksyny)

Witamina B₆ występuje w tych samych produktach co witamina B, i B₂. Jej nie­dobór w sztucznym żywieniu niemowląt może wpływać ujemnie na ich rozwój fizyczny i umysłowy. Witamina B₆ jest stosowana w niedokrwistości oraz w sta­nach drgawkowych u niemowląt w daw­kach 20—25 mg dziennie. Leczenie wy­maga zleceń lekarza.

Niedobór witaminy B₂ (ryboflawiny)

Witamina B₂ znajduje się w jarzynach, a w większych ilościach: w wątrobie, żółt­ku jaj i mleku. Jej niedobór wywołuje zmiany łojotokowe skóry twarzy, zapalenie języka (suchy, czerwony, atroficznyjęzyk). Ponadto powoduje zapalenie kącików ust (zajady), schorzenia oka: zapalenie spojó­wek i łzawienie.

Zapotrzebowanie dzienne: u niemowląt 0,6 mg, u dzieci starszych 1—2 mg, u ko­biet w ciąży i karmiących 3 mg. W czasie leczenia dawki ustala lekarz.